dinsdag 30 november 2010

Ludification of Real Life


TED Talks is soms best leuk om te bekijken tijdens koude winterdagen.
Vandaag kwam ik zowaar ook nog iets leerzaams tegen over de ludificatie van de samenleving, namelijk een lezing van Jesse Schell en van Jane McGonigal, allebei Game designers en ervan overtuigd dat games de hele samenleving kunnen veranderen. Schell ziet dit vooral in commercieel opzicht, maar McGonigal is wat idealistischer van aard en gelooft oprecht dat we met gamen de aarde kunnen redden van de ondergang.

Voila, de links (omdat embedden blijkbaar niet m'n sterkste kant is):
Jane McGonigal: Gaming can make a beter world

Ik vond het wel interessant en heb meteen een hoop inspiratie opgedaan voor m'n paper! Dankjewel TED. 8)

zondag 21 november 2010

Know Thyself



Mijn naam is Jessica de Jong, tweedejaars studente theater-, film en televisiewetenschap. Binnen deze studie wil ik vooral de richting van nieuwe media en (animatie)film op. Ik interesseer me erg voor nieuwe ontwikkelingen rond films en games, maar ook  internetcommunities en de zogenaamde nerd-cultuur die hierbij heerst vind ik vrij fascinerend.
                Met computergames heb ik reeds een lange geschiedenis. Halverwege de jaren negentig begon ik op een DOS met het spelen van simpele tel- en tekenspelletjes en natuurlijk Mario. Zodra er een Windows PC in huis kwam  stapte ik over op educatieve games als Redcat en enkele onbekendere reken- en taalspellen . Hierna volgde het tijdperk van de simulatiespellen; games als Zoo Tycoon, Rollercoaster Tycoon en The Sims (1 en 2) vond ik erg leuk en ik kon me er letterlijk eindeloos mee vermaken. Niet lang na deze fase begon ik aan de adventure PC games als Prince of Persia, Tomb Raider, Lego Eiland en enkele games uit de Harry Potter reeks. Hierna heb ik lange tijd niet meer zo actief games gespeeld. In deze tijd speelde ik hooguit wat simpele online strategie- en racespelletjes; dit was vooral leuk omdat je dit vaak met meerede spelers op  1 PC kon spelen. Pas twee jaar terug ben ik weer actiever gaan spelen. De oorzaak hiervan is vooral mijn groeiende interesse voor internetcultuur en alle memes en insider jokes met betrekking tot games die hierbij de ronde doen. Ook veel van mijn vrienden gamen redelijk fanatiek en hebben mij hiermee beïnvloed. Tegenwoordig speel ik vooral Portal en simpele puzzle games als Plants vs. Zombies en World of Goo.
             In mijn hele game-carrière heb ik dus ervaring opgedaan met redelijk wat verschillende genres. Opvallend is dat ik nooit echt shooters of (online) multiplayer games heb gespeeld. Ik denk dat dit vooral door mijn persoonlijke smaak komt; ik vind er nu eenmaal weinig aan om aan de lopende band te schieten of rekening te houden met andere gamers. Ik sluit echter zeker niet uit dat ik ooit nog aan WOW of een dergelijke game ga beginnen. Wat ook opvalt is dat ik voornamelijk PC games heb gespeeld. Dit komt simpelweg omdat ik erg weinig in aanraking ben gekomen met andere platforms; ik heb slechts een enkele keer de Gameboy, Xbox, Gamecube en Wii van vrienden uitgeprobeerd.
                De beste game die ik tot nu toe heb gespeeld is Portal. Dit komt niet alleen door de uitdagingen die het biedt op het gebied van ruimtelijk inzicht, maar zeker ook door de humor die erin voorkomt. Ik denk dat het thema ‘identiteit’ mij het meest aanspreekt binnen de cursus. Naar mijn mening bepalen de spelgenres en hoe fanatiek je speelt weldegelijk deel van je identiteit of het beeld wat anderen van je hebben. Zo merk ik tevens dat er nog altijd een stereotype beeld heerst van gamers als agressieve en fanatieke jongens zonder veel sociale contacten, terwijl dit zeker niet altijd klopt.